Home

Alweer acht dagen in Nederland, maar eigenlijk toch ook niet… Er gaat geen dag, misschien zelfs geen uur, voorbij zonder dat we aan Thamsanqa of Zuid-Afrika denken.

Thamsanqa, met alle lieve kinderen; kinderen die kwetsbaar zijn, kinderen die veel hebben meegemaakt en dat soms nóg doen, kinderen die blij zijn als ze aandacht krijgen en die aandacht eens niet hoeven te delen met nog zes (of meer) andere kinderen.
Thamsanqa, met de drie huismoeders; de moeders die het de vrijwilligers niet altijd makkelijk maken om iets voor ze te doen, de moeders die na een tijdje gewend raken aan de vrijwilligers en ze dan erg dankbaar zijn, de moeders die eigenlijk een heel groot hart hebben, omdat ze kinderen die geen ouders meer hebben opvangen en verzorgen.
Thamsanqa met Tia, die het project mogelijk heeft gemaakt, die er alles aan doet om deze én andere kinderen in Motherwell te helpen, en die een speciaal plekje in ons hart heeft.

…van de kinderen, de huismoeders, de fantastische vrouw genaamd Tia, onze medevrijwilligers en natuurlijk Peter en Daphne, die zo goed voor ons hebben gezorgd. Onze laatste week bestond grotendeels uit afscheid nemen. En we hebben ervaren: afscheid nemen is moeilijk.
 
Woensdag was ons afscheidsfeestje bij Thamsanqa. We hebben alle kinderen en moeders naar het huis van Florence gebracht. Zij heeft het grootste huis, dus dat was het makkelijkst. De avond ervoor had Martijn al pannenkoeken staan bakken bij Peter en Daphne. We hadden nog één pak pannenkoekenmix meegenomen, zodat we bij Florence nog wat konden bakken. Cynthia en Nontlantla (kinderen van Florence) hebben ze gebakken. Eerst hele dikke, maar daarna zagen ze er steeds beter uit. Bulelwa heeft ons geholpen om suiker en stroop op de pannenkoeken te doen, zodat toen alle kinderen er waren, we meteen konden beginnen.

Hier nog wat foto's van vorige week.

1. Groepsfoto bij Florence
2. Groepsfoto bij Julia
3. Groepsfoto bij Maureen
4. Sinazo
5. Basketbal spelen met Martijn als basketbalnet
6. Stoere Andiswa, Martijn en Marloes;)
7. Yolanda

De week verliep, zoals gewoonlijk, weer een beetje anders dan verwacht. Maandagochtend zouden we een meeting hebben met Tia en de huismoeders. Tia geeft de moeders allerlei trainingen en na een aantal mislukte pogingen, deden we toch weer een poging om bij zo’n training aanwezig te zijn. Het leek sowieso goed om de huismoeders eens samen met Tia te zien en te spreken. Het is vaak namelijk nog lastig om goed met de moeders samen te werken. Dit om verschillende redenen; communicatieproblemen, cultuurverschillen, de moeders zijn het niet gewend om vrijwilligers in hun huis te hebben en er is nooit gesproken over wat de moeders van de vrijwilligers verwachten en andersom. We weten wel dat ze bepaalde spullen willen of nodig hebben, zoals kasten en stoelen, en we zien wel een hoop dingen die anders of beter kunnen, maar wat zouden zij zelf graag nog zien en waar willen ze hulp bij?

We hebben deze week mooie momenten en minder mooie momenten gehad; zowel wat het weer betreft als onze ervaringen. Het weer verandert hier met de dag; de ene dag een stralend blauwe lucht en de andere dag alleen maar regen. Maar we hebben ook mogen ervaren dat je in PE vier seizoenen op één dag kunt hebben. Kou, warmte, hitte en regen wisselen zich af. Ook met onze ervaringen kan het op één dag van positief naar negatief gaan of andersom. Dinsdag was zo’n dag. Die ochtend zijn Marloes en Claire met het kleine meisje (waar we in onze vorige blog over schreven) en haar zusje, dat ook erg klein en dun is, naar een kliniek in Motherwell gegaan. We hadden één van de oudere meiden meegenomen, om de twee kleintjes een beetje gerust te kunnen stellen (hun Engels is niet zo goed). Daar aangekomen werden we al snel geholpen. Echter, snel daarna bleek dat het toch niet zo makkelijk was als we dachten. We hadden toestemming nodig van de moeder om een HIV test te kunnen laten doen.

Onze vijfde week zit er weer op en net als voorheen zijn er weer aparte, frustrerende en bovenal ook leuke dingen gebeurd. Het werken met de kinderen gaat ook al steeds beter. Het speel gedeelte ging al vanaf het begin goed, want dat is totaal niet moeilijk met deze kinderen. Als je achteraf bedenkt wat je hebt gedaan met de kinderen dan is het niet voor te stellen dat je zoveel lol hebt. Het feit dat de kinderen het zo naar hun zin hebben geeft ontzettend veel voldoening en zorgt er elke keer weer voor dat je met een voldaan gevoel de auto instapt. Op het gebied van het huiswerk uurtje hebben we eigenlijk voor een nieuwe benadering gekozen. We nemen nu elke keer verschillende dingen mee die de kinderen erg leuk vinden. Het is nog niet ideaal, maar het begint ergens op te lijken. De kinderen zijn namelijk ook wel bereid om dingen te leren, maar het moet gewoon niet te veel op school lijken.

We zijn inmiddels alweer over de helft van onze tijd in Zuid-Afrika én van onze acht weken bij het project. De weken vliegen voorbij!

Onze werkweek
Afgelopen maandag is het stapelbed bij Maureen bezorgd! Het werd bijna helemaal in elkaar bezorgd, alleen het trapje en een plank moesten er nog aan geschroefd worden. Jammer dat we geen schroevendraaier hadden… We hebben het bed wel in die kamer neergezet en dat gaf meteen meer ruimte. Alleen nu moet het volgende probleem nog opgelost worden… er liggen een heleboel kleren door de kamer, waardoor het alsnog heel vol is. We gaan deze week proberen daar wat aan te doen. Ook zullen we op zoek gaan naar nieuwe stoelen.

Ten eerste allemaal baie dankie voor alle berichten op onze weblog! Het is erg leuk om wat van de lezers te horen.

Werkzaamheden afgelopen week

… dat is Zuid-Afrika. We zijn nu al bijna drie weken in Zuid-Afrika en nóg kijken we iedere dag onze ogen uit of horen we dingen die ons ontzettend verbazen. Als je hier nog nooit bent geweest en je denkt aan Zuid-Afrika, denk je aan armoede, onderontwikkeling en apartheid. Maar Zuid-Afrika heeft zoveel verschillende kanten. In de eerste week merkten we al dat het een prachtig land is. Er is overal zo veel mooie natuur en schitterende dieren die je in Nederland alleen in dierentuinen ziet. Daarnaast zagen we dat heel veel mensen het goed hebben. Ze wonen in mooie huizen, ze hebben allemaal een auto en leiden een prima leventje. Maar aan de andere kant zagen we de ‘black people’ die in restaurants, supermarkten of andere winkels werken. Het blijkt dat de meesten van hen werken voor de ‘white people’ en wonen in een township.

Hier nog even een paar foto's van Kragga Kamma Game Reserve, Sea View Lion Park en onze huisgenoten (Adjana, Marco, Richard en Mariska).

De volgende keer is het weer tijd voor een verhaal.

Koebaaij!
Martijn & Marloes

Nu kunnen we dan eindelijk vertellen over onze ervaringen bij het project! Hier hebben we natuurlijk eigenlijk weken op gewacht en we kunnen al zeggen dat het een hele hoop toevoegt aan onze ervaring hier. Verder is het verblijf bij Peter en Daphne ook ontzettend gezellig!

Het project

Kaapstad

Het gaat nu echt beginnen
Onze backpacks zijn ingepakt, het hostel in Kaapstad is geboekt en we hebben ons al ingecheckt voor de vlucht. Nog een paar uurtjes en dan zitten we in de auto richting Düsseldorf, om vanavond om 21.05 uur naar Dubai te vliegen. Deze vlucht zal ongeveer 7 uur duren. Daarna vliegen we om 06.35 uur (Nederlandse tijd) naar Kaapstad. Daar komen we om 16.25 uur aan en worden we opgewacht door een kennis die in Kaapstad stage loopt. Hij zal ons naar het hostel brengen. We blijven hier vier nachten en willen dan met de Bazbus richting Port Elizabeth gaan. 
 
Donaties

Always expect the unexpected
Dat werd ons gezegd tijdens de voorbereidingsdag. Wees erop voorbereid dat dingen altijd anders kunnen gaan dan je verwacht. Dit is al duidelijk geworden voordat onze reis is begonnen. Twee week geleden, op de dag voordat we op vakantie gingen, werden we gebeld door Yvette Haas, medeoprichtster van Be More. Ze vertelde dat Be More stopt met het aanbieden van het vrijwilligersprogramma bij Liebenhaus. Op verzoek van PE Childline, de moederorganisatie van Liebenhaus, wordt de samenwerking tussen Be More en Liebenhaus beëindigd. Dit omdat PE Childline Liebenhaus niet langer in staat acht het programma en de verantwoordelijkheden die daarbij horen op zich te nemen. 
  

Nog 2 maanden
Over precies twee maanden is het zover, dan vertrekken wij naar Zuid-Afrika. We komen 5 oktober aan in Kaapstad en zullen daar een paar dagen verblijven om de stad te bekijken. Daarna gaan we met een auto of met de (Baz)bus via de tuinroute naar Port Elizabeth, waar we op 13 oktober worden verwacht. Vanaf dan zullen we 8 weken aan het werk zijn in Liebenhaus. We blijven dan met twee andere vrijwilligers van het project in een vrijwilligershuis. In de weekenden (voor ons zondag en maandag) hopen we leuke uitstapjes te kunnen maken naar onder andere Addo Elephant Park. Op 6 december zullen we weer terugvliegen naar Düsseldorf.

Het project